۱۳۹۲/۰۵/۱۲بیانات در مراسم تنفیذ حکم ریاست جمهورى اسلامى ایران

بیست و پنجم ماه مبارک رمضان ۱۴۳۴
بسماللهالرّحمنالرّحیم
مجلسِ بسیار باشکوه و مهم و روزِ انشاءالله بسیار مبارکى است. اینکه در نظام مقدس جمهورى اسلامى، قدرت اجرائى، با متانت، با آرامش، با صفا و صمیمیت، بین خدمتگزاران نظام دستبهدست میشود، یک پدیدهى بسیار ارزشمند و مهمى است؛ این پدیده ناشى است از مردمسالارى اسلامى، که امام بزرگوار ما با درایت خود، با حکمت خود، آن را اساس کار نظام جمهورى اسلامى قرار دادند. کار دست مردم است، انتخاب در اختیار مردم است، و محور و مدار کارها هم اسلام عزیز است؛ مردمسالارى اسلامى.
ملت ما تا قبل از انقلاب اسلامى مزهى حاکمیت مردم را نچشیده بود. از اعلام مشروطیت در ایران تا سالى که انقلاب پیروز شد، هفتادوپنج سال طول کشید؛ از این هفتادوپنج سال، پنجاهوپنج سال دیکتاتورى خاندان پهلوى بود؛ دیکتاتورىِ خشن و وابسته به قدرتهاى جهانى؛ یعنى اول به انگلیس، بعد به آمریکا. بدون ملاحظهى خواست مردم، در این پنجاهوپنج سال، زمام امور کشور در دست انسانهائى قرار گرفت که نه به سرنوشت این ملت، نه به منافع این ملت، نه به عظمت و شکوه و عزت این کشور اعتنائى نداشتند و به منافع شخصى خود و منافع قدرتهائى که از آنها حمایت میکردند، دلبسته بودند. بیست سال قبل از آن هم کشور دچار هرج و مرج بود. یعنى از آغاز دوران مشروطیت تا انقلاب اسلامى، بجز یک فرصتِ حدود دو سالهاى در این میان ،که یک دولت ملىِ ضعیفى تشکیل شده بود - که این هم با توطئهى مشترک انگلیس و آمریکا از بین رفت - بقیهى این مدت، تمام به استبداد و دیکتاتورى گذشت.